«Η πόλη δε θέλει συστάσεις» Γράφει: Ο Κώστας Τραχανάς

Τις καλύτερες παραδόσεις της ταξιδιωτικής λογοτεχνίας, κυρίως της αγγλικής (Λι Φέρμορ, Τσάτουιν, Ντάλριμπ, Μπέρτον) βρίσκουμε στα αριστουργηματικά ταξιδιωτικά αφηγήματα της Λιλής Μιχαηλίδου.

Τα ταξίδια είναι πάντα αξεπέραστα, καθώς ανοίγουν έναν ατέρμονα διάλογο με τους ανθρώπους, τους τόπους και τη ζωή. Μέρος του εσωτερικού κόσμου, ο εξωτερικός, παρασύρεται από τη δίνη των εντυπώσεων που αφήνουν πίσω τους οι δρόμοι, οι θάλασσες, τα ουράνια.

Ένα λογοτεχνικό οδοιπορικό σε πολλές και διάφορες πόλεις, μέσα σε 28 αφηγήματα.

Ένα ιδιότυπο οδοιπορικό στο χώρο και το χρόνο, στην επιθυμία και στην φαντασία, που μετρά πολλούς αιώνες ιστορία των πόλεων, μια προσπάθεια να καταγραφούν οι μνήμες στα κρυφά και φανερά ίχνη τους.

Στο βιβλίο αυτό, μαζί με την ποιήτρια ,θα συμβαδίσουμε και θα συναντήσουμε τη Λευκωσία και τη Χρυσαλινιώτισσα, τους Δελφούς και τη Βουδαπέστη, το Παρίσι και το Ελσίνσκι, τη Βιέννη και τη Νέα Υόρκη, τις Βρυξέλλες και το Νέο Δελχί, τη Βηρυτό και την Στοκχόλμη, το Άμστερνταμ και την Κωνσταντινούπολη, τη Φλωρεντία και την Πράγα, το Γιοχάνεσμπουργκ και την Αίγινα, την Δαμασκό και τα Κύθηρα.

Το ταξίδι στις πόλεις, πόρος ζωής, φυγή από την καθημερινότητα, διέξοδος στην αγωνία, διασκέδαση στην ανία ή αναζήτηση, συμπαρασύρει ανάλογες περιγραφές. Και ο λόγος λικνίζεται, ορμά, κάμπτεται, κάπου σπάει, και πριν γίνει ύφος καταθέτει το βλέμμα της συγγραφέως.

Ματιά και σκέψη αλληλένδετα, καθώς η περιγραφή φύσης, τόπων και ανθρώπων ακολουθεί το δρόμο του συνειρμού. Στην όραση έρχονται να προστεθούν άλλες αισθήσεις: το άγγιγμα, έστω ως επιθυμία, ή η όσφρηση, ακόμη και η μνήμη.

Λένε ότι οι πόλεις, έχουν τις δικές τους μυρωδιές. Μπορεί να είναι από τα λουλούδια και τα δέντρα τους, τα ποτάμια που τις διασχίζουν, από τα μπαχαρικά που πουλάνε στις λαϊκές, από τα σπίτια, τις εκκλησίες ,τους σταθμούς, τα πλοία, τα τρένα,  και τα γευσιπωλεία τους. Οι πόλεις της Λιλή Μιχαηλίδου είναι γεμάτες μυρωδιές και χρώματα, αποκόμματα εικόνων και γεύσεις, αξιοθέατα και μνημεία, γεγονότα και καταστάσεις, επιθυμίες και μύθους, παρόν και μέλλον.  

Περιηγήσεις στα κλασικά αλλά και λιγότερο γνωστά αξιοθέατα των πόλεων, περιγραφές για το μοναδικό φυσικό κάλλος, τη δυσεύρετη ποικιλία μνημείων, το πλήθος και την εντυπωσιακή ποικιλία εποχών και πολιτισμών, πλήθος ιστορικών αναδρομών αλλά και ματιά που αποτιμά καίρια και ευθύβολα το παρόν, τόνοι νηφάλιοι και ισορροπημένοι, αφήγηση ιδιότυπη, με τον τρόπο της συναρπαστική και κυρίως ποιητική.

«….Θα συνεχίσω να ταξιδεύω, γιατί συνεχίζεις να υπάρχεις, σαν θάλασσα…

…Αρχίζεις να γεύεσαι την πόλη τη στιγμή που πατάς το πόδι σου στις παρυφές της…

…. Η πόλη δεν θέλει συστάσεις. Αρκεί να ελευθερώσεις τα μάτια, να περιπλανηθείς μαζί τους, θα σε τρυπώσουν στα σοκάκια, στους λαβύρινθους, της μεγάλης αγοράς, θα σε οδηγήσουν στις πλατείες, θα……

…Όλα τα πρόσωπα της πόλης προβάλλουν μες τα μάτια μου. Όσα βλέπω κι όσα ονειρεύομαι…

….Αναζητώ τη λαβωμένη πόλη σε αυτή τη μεριά της Μεσογείου όπου το κύμα χτυπά στις ακτές της ξεπλένοντας το αίμα, σκορπίζοντας τις πολεμικές ιαχές, απαλύνοντας μες στους αφρούς την τραχιά όψη των καιρών που την έχουν σημαδέψει…

…Φωτογραφίζω με τα μάτια και τυπώνω στη μνήμη θορυβώδεις άτσαλες γειτονιές, αραχνιασμένα ανεκπλήρωτα όνειρα, «γαλλικές» συνοικίες βυθισμένες στο πράσινο…

…Τα θολά μάτια του Γάγγη δεν σε αφήνουν εντελώς να ξεφύγεις. Αν αγγίξεις τα νερά διακινδυνεύεις να χάσεις την ισορροπία της ψυχής σου, όταν την ίδια στιγμή αισθάνεσαι την έκσταση που δημιουργεί το πέρασμα από το σκοτάδι στο φως….

…Νέο Δελχί, μια πόλη από πρωτογενή ύλη κάτω από το βάρος των αιώνων, που ακολουθεί τα χοντρά βήματα του χρόνου υπάκουα, στωικά, μα συνάμα δυναμικά και θαρραλέα…

….Η πόλη παραδόθηκε στη διάθεση των Χριστουγέννων….

…Στη θηλυκή παγωνιά των Βρυξελλών που σφίγγει τους δεσμούς….

…Το φεγγάρι διαπερνά ψηλαφητά τους ουρανοξύστες. Είναι η ώρα που η πόλη αλλάζει βάρδια, βάζει τα βραδινά της κι ανοίγει τις βαριές κουρτίνες να αρχίσουν οι νυχτερινές παραστάσεις….

…Μέσα στο λυκόφως η πόλη κατεβαίνει στη θάλασσα κάθετα στα πόδια της, απλώνει την αγάπη της στα κύματα , με συντροφιά τους γλάρους, ζει και θρέφεται σαν κήτος στο νερό…

…Η ωραιότερη ώρα να δεις την πόλη είναι όταν δεν σε βλέπει, χωμένη στις αποχρώσεις του δειλινού. Τη διαβάζεις σε ό,τι κληροδότησε, την ακούς να κυλάει αρμονικά στα νερά του Σηκουάνα που ρυθμίζουν τους χτύπους της καρδιάς της…

…. Μια πόλη ποζάρει μεταμορφωμένη σε έναν απέραντο μουσειακό πίνακα…

…Αν θέλεις όμως πραγματικά να τη νιώσεις θα πρέπει να ξηλώσεις τον ιστό της, να την διδαχθείς από τα θεμέλια, να αφήσεις τις αισθήσεις ελεύθερες να περιηγηθούν στις αίθουσες των μουσείων, να συνταχθούν με τις διαβάσεις των ονείρων, να διασχίσουν τις διαδοχές της νύχτας, να σκαρφαλώσουν στους τρούλους των εκκλησιών….

….Σαν ραβδομάντη που ανιχνεύει τη ρίζα του νερού, έτσι με τραβούσε ο τόπος να τον ανακαλύψω…

…Ένα ιστορικό αντιφέγγισμα διαπερνά τα καφασωτά παράθυρα, τις εκκλησίες, τα τζαμιά, βγαίνει στα τείχη, ακολουθεί τη μοίρα της πόλης που απλώνεται σαν σκεπή πάνω από τον κόσμο μου….

…Είδα την πόλη μου με τα μάτια της Σοφίας, σαν πρώτη φορά. Μια άλλη πόλη που εδώ και χιλιάδες χρόνια ενθέτει ιστορία στο βάθος της γης, κι επικοινωνεί με μια δική της γλώσσα με όσους ζουν κι αναπνέουν τις μέρες και τις νύχτες της. Μια πόλη ύπαρξη, που κουβαλάει τα χρωματοσώματα αλλοτινών λαών, τις βαριές τους ανάσες, την κατάκτηση των αισθημάτων τους, μα παραμένει πάντα μια μοιρασμένη αναφορά, ανοιχτή στις μαρτυρίες των πλίνθων που στηρίζουν τις ζωές των ανθρώπων της…

…Ο σφυγμός των εραστών φτερουγίζει στις παλάμες, κλυδωνίζει ο χρόνος, η μουσική απλώνει μίσχους, εισχωρεί στα κρυφά πλοκάμια της πόλης, ξυπνούν τα σκουριασμένα αγάλματα, ξεθάβουν τα αμίλητα κτερίσματα αποκαλύπτοντας τις πραγματικές ρίζες του τόπου…. ».

Πέρα από την ποιότητα της αφήγησης και τη δύναμη της τεκμηρίωσης, η συγγραφέας ούτε νοσταλγεί ούτε μελαγχολεί.

Μαζί με την ταξιδιώτισσα Λιλή Μιχαηλίδου, θα βρούμε μπροστά μας αρκετούς δρόμους ώστε να πάρει ο καθένας μας ένα ξεχωριστό…..

Το βιβλίο αυτό εικονίζει την απόλυτη εκδοχή του ταξιδιού: τη διάβαση των συνόρων της προσωπικής ταυτότητας, το βίωμα του ταξιδιώτη ως άλλου στον εαυτό του.

Πρόκειται για ποιητικό ταξιδιωτικό αριστούργημα. Διαβάστε το.

Η Λίλη Μιχαηλίδου ζει και εργάζεται στη Λευκωσία. Έχει εκδώσει 4 ποιητικές συλλογές , «Η Αλχημεία του Χρόνου», «Ανάγλυφα Σχήματα και Δρόμοι..», «Ανάμνηση μιας Ανατολής» και «Υπαινιγμοί». Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, Ιταλικά, Τουρκικά, Γαλλικά, Σουηδικά και Σέρβικα.

Θέση

Tα Γιάννινα
Ευγενίου Πλακίδα 12 Ιωάννινα 45333
Greece
39° 40' 29.7372" N, 20° 50' 27.3696" E

Χάρτης

Javascript is required to view this map.
 

Ετικέτες (ελεύθερη σήμανση)