Το 1821 είναι ιστορικά πολύ κοντινή ημερομηνία για να την αγγίζει κανείς και μάλιστα να την αγγίζει, προσπαθώντας εκ προοιμίου να την εκλαϊκεύσει. Από την ομώνυμη στήλη του φ.638

Ο Θάνος Βερέμης δεν έκανε και το ...το καλλίτερο, συνεργαζόμενος με τον ΣΚΑΙ TV, στη σειρά ντοκιμαντέρ «1821». Το 1821 είναι ιστορικά πολύ κοντινή ημερομηνία για να την αγγίζει κανείς και μάλιστα να την αγγίζει, προσπαθώντας εκ προοιμίου να την εκλαϊκεύσει. Δεν μπορεί να γίνει σόου, σαν τα άλλα απαράδεκτα σόου της ελληνικής τηλεόρασης η ιστορία των Ελλήνων, ούτε σαν … σόου μαγειρικής μπορεί να εκληφθεί, αν και έχει κάποια συγγένεια με τη … «μαγειρική», δεδομένων των απαράδεκτων «μαγειρεμάτων», που επιχειρούνται από τους «επαΐοντες»,  παντοιοτρόπως και ποικιλοτρόπως. Φυσικά υπάρχουν και μειοψηφίες, που θέλουν την ιστορία να συνταυτίζεται με τη δική τους άποψη, όμως η ιστορία, παρά ίσως κάποιες υπερβολές και κάποια λάθη, δεν παραγράφεται, δεδομένου άλλωστε πως έρχεται η ώρα που λίγο ή πολύ τα πράγματα διορθώνονται. Έχει και η ιστορία τους αυτοματισμούς της στη θεραπεία των λαθών της.

Ο κύριος Βερέμης και η παρέα του έκαναν ένα ακόμα λάθος. Προσπάθησαν και προσπαθούν ακόμα να αναγνώσουν τις σελίδες της ιστορίας μέσα στο υφιστάμενο σημερινό ιστορικό πλαίσιο, αγνοώντας εντελώς το πλαίσιο που υπήρχε την εποχή της ελληνικής επανάστασης και κυρίως το κοινωνικό πλαίσιο της εποχής εκείνης, που δεν ερμηνεύεται ούτε με τα δόγματα της μαρξιστικής θεώρησης ούτε με τα νεότερα και σύγχρονα της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης!     

Για την ελληνική ιστορία πρέπει να γραφούν ακόμα πολλές σελίδες κατά πως πρέπει, σωστά, επιστημονικά και απαλλαγμένες από τις απλοποιήσεις, τις διαστροφές, τις υπερβολές και τη μονομέρεια. Σελίδες για την αρχαιότητα, για τους Ελληνιστικούς χρόνους, για τη Ρωμαϊκή κατοχή, για το Χριστιανικό Βυζαντινό και κυρίως το Ελληνικό κράτος, που ζούσε μέσα σ’ αυτό, για την Τουρκοκρατία και όλες τις απόπειρες ή επαναστάσεις, που κατά καιρούς έγιναν στην Ελλάδα, για το 1821 και για το ελεύθερο ελληνικό κράτος.

Δεν είναι –για παράδειγμα- εύκολο να θέτει κανείς θέματα για το πόσο αρχαίο αίμα κυκλοφορεί στις φλέβες των σημερινών Ελλήνων. Εμείς θα λέγαμε πως κυκλοφορεί πολύ και στοιχειωδώς θα το στηρίξουμε. Πέρα από τις αναλύσεις του DNA, που κάνουν κατά καιρούς τα διάφορα μεγάλα Πανεπιστήμια του κόσμου, θα πρέπει να ληφθεί σοβαρότατα υπόψη πως πλέον συνεκτικός κρίκος για μια φυλή ή ένα έθνος, είναι ο δεσμός του πνεύματος, παρά ο δεσμός του αίματος. Γι αυτό, αν κανείς θέλει DNA, για να καταγράψει το αίμα της «άριας» ελληνικής φυλής, θα δει πως εκατέρωθεν του Αιγαίου το DNA ταυτίζεται σε αριθμούς πάνω από το 90%. Αυτό δε σημαίνει πως οι Τούρκοι έφεραν το δικό τους DNA και … μόλυναν τη χώρα!

Μερικά απλά πράγματα… Μετά τη μάχη του Μάτζικερτ, στις 26 Αυγούστου του 1071, στην οποία περίπου 20.000 μισθοφόροι του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ρωμανού του Δ΄, του επονομαζόμενου Διογένη, συγκρούσθηκαν με άλλους τόσους Σελτζούκους Τούρκους και έχασαν ατιμωτικά και κατά κράτος, δημιουργήθηκε εκ των πραγμάτων ένα τεράστιο γεωγραφικό κενό στον βυζαντινό χάρτη της Μικρασίας, το οποίο φρόντισε ο σουλτάνος Αλπ Αρσλάν να το γεμίσει σταδιακά εγκαθιδρύοντας την πρωτεύουσά του στη Νίκαια (İznik) το 1077 και μόλις μετά από έξι χρόνια από τη μάχη! Οι Βυζαντινοί έχασαν τα πάντα, αλλά κυρίως έχασαν τους δρόμους που οδηγούσαν στις ανατολικές τους επαρχίες τους και ειδικά στην Αρμενία, με αποτέλεσμα να χάσουν και τον έλεγχο των κατοίκων τις περιοχής. Αυτοί οι ορεσίβιοι κάτοικοι επάνδρωναν σε μεγάλο βαθμό το στρατό του Βυζαντίου και τον έκαναν πολύ πιο αξιόμαχο από τους Βαράγγους σωματοφύλακες του αυτοκράτορα. Προσέξτε κι αυτό… Κατά τους ιστορικούς της εποχής, περίπου 80.000 Σελτζούκοι Τούρκοι μπήκαν στο ανατολικό τμήμα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, σε μια περιοχή όπου κατοικούσαν την εποχή εκείνη σαράντα εκατομμύρια Έλληνες ή εξελληνισμένοι αρχαίοι λαοί… Να λοιπόν πως συνετελέσθη η μέγιστη τραγωδία του Ελληνισμού. Άνοιξε ο δρόμος για τον εκτουρκισμό των πληθυσμών της περιοχής! Πρώτοι και καλύτεροι –δυστυχώς- οι τραγουδισμένοι ακρίτες, καθώς και οι άλλοι προύχοντες, οι οποίοι έγιναν αγάδες και μπέηδες, αλλαξοπιστώντας, για να σώσουν τις περιουσίες τους! Ο λαός περιορίσθηκε στα ορεινά –υπάρχουν ακόμα θύλακες- αλλά ο τόπος χάθηκε, επειδή δεν υπήρχε βούληση ανακατάληψης αυτών των περιοχών από τους μετέπειτα αυτοκράτορες ούτε επιθυμία των νέων φανατικών ισλαμιστών, τέως Βυζαντινών να συναινέσουν. Χάθηκε οριστικά ο τόπος, η γη την οποία έδιναν για επιβράβευση στα στρατεύματα οι αυτοκράτορες… Αποτέλεσμα; Ο εθνικός βυζαντινός στρατός του έτσι κι αλλιώς πλέον «κολοβωμένου» Βυζαντίου, μετετράπη σε απόλυτα μισθοφορικό. Συμπέρασμα λοιπόν πως το … DNAπου ψάχνουν τινές δεν … χάθηκε. Απλά απωλέσθη, από τη μια κατά Μωχαμέτη μεριά, ενώ το άλλο κομμάτι έζησε ξεκομμένο, συμβιώνοντας με τον κατακτητή, μέχρι να χαθεί οριστικά για τη Μικρασία το 1922 και να κερδηθεί από την Ελλάδα, που δια του τρόπου αυτού ενίσχυσε τις δικές της απώλειες!

Αυτά βέβαια δεν ενοχλούν πολύ τον γράφοντα, ο οποίος πιστεύει στη συγγένεια του πνεύματος κυρίως και είμαι από αυτούς που πιστεύουν, όπως ο Παπαρρηγόπουλος, πως το συγγενές έθνος των Ιλλυριών, ενίσχυσε, σαν πλημμυρίδα, το DNA της ελληνικής φυλής καταλυτικά, αποδεχόμενο και υιοθετώντας ταυτόχρονα το πνεύμα της. Με την προώθησή των Αρβανιτών στο εσωτερικό της ελληνικής χερσονήσου, εκδιώχθηκαν εντελώς οι Σλάβοι από την Ελλάδα και καλύφθηκαν όλα τα πληθυσμιακά κενά. Το ότι οι Αρβανίτες ήταν συνειδητοποιημένοι φυλετικά Έλληνες, προκύπτει και από το γεγονός πως η Αλβανική γλώσσα ήταν μια διάλεκτος, χωρίς γραφή και πως η μετεξέλιξή της ήταν προϊόν πολιτικής παρά βαθύτερης ανάγκης, άλλωστε η ύπαρξη της Αλβανικής – λατινικής γραφής μόλις που καταγράφει κάτι περισσότερο από εκατό χρόνια.

Δεν έκανα καμιά προσπάθεια να αποδείξω κάτι, απλά δεν μπορεί να αγνοηθεί το ότι οι Έλληνες Χριστιανοί Αρβανίτες κάλυψαν τα κενά μεταξύ του υπόλοιπου ελληνικού πληθυσμού και η ισορροπία αποκαταστάθηκε εντελώς το 1922. Συνεπώς μη ψάχνετε για περισσότερο καθαρό DNA. Αυτό που υπάρχει είναι αρκετό και φτάνει και επαναλαμβάνουμε δεν μας ενδιαφέρει και τόσο η συγγένεια του αίματος, όσο η συγγένεια του πνεύματος. Έλληνες εσμέν, έτσι κι αλλιώς! «Έλληνές εσμεν! Σοφίης τε παιδείης ημετέρης μετέχοντες αρετάς!»  

Εμείς εδώ στην Ήπειρο είμαστε ακόμα τμήμα της νεότερης ιστορίας μας και δεν μπορεί ο κάθε κύριος Βερέμης να μας διδάσκει.

 

Ετικέτες (ελεύθερη σήμανση)